Reisverslagen:
Frankrijk 2007
Kroatie 2008
Interrail 2009
San Francisco 2011

Ga naar  


logo

SFO en Aankomst Berkeley

Het was een lang jaar - 2010. Hard werken en geen vakanties. Zo tegen de kerst was de tijd dan ook rijp om er eens even helemaal tussenuit te gaan. Weg. Ver weg. Naar het land van the Stars and Stripes, Friends, de meeste atoomwapens, vijftig staten, Obama, bizarre rechtszaken, Coca Cola en McDonalds. Toen de lichtjes van kerst nog maar net gedoofd waren, gaf de dienstdoende KLM piloot op 27 december flink gas op de Buitenveldertbaan. Vlucht KL605 vertrok richting San Francisco. En ik, ik was aan boord!

Eerder heb ik vol vuur geschreven over avonturen met de auto naar Zuid-Frankrijk en Kroatië en over een interrailvakantie door heel Europa. Maar nooit eerder ging ik zo ver weg als deze keer. Nooit eerder was ik buiten de grenzen van Europa geweest. Het feit dat Peter in San Francisco stage loopt, bleek de ultieme smoes om eens aan de andere kant van de oceaan te gaan kijken. In oktober boekte ik dan ook een vlucht. Gelijk na de kerst zou ik vertrekken en twee weken later weer terugkomen.

K605: AMS - SFO

En zo begon aan boord van de grote blauwe vogel een prachtige reis. De vlucht was lang. De neus van het toestel dook al snel de mist in en even later vlogen we boven een wattendeken onder een blauwe hemel. We zetten koers naar het noorden. Ruim ten noorden van Schotland en IJsland langs. Daarna werd het donker. We haalden de nacht in en bovendien is het op de Noordpool natuurlijk de hele dag donker in de winter. Vanaf Groenland begon de klok toch wel erg langzaam door te tikken.

Nadat het licht werd kreeg ik zeer sporadisch een mooie blik op de NorthWest Territories. Een mooi cliché moment om je te beseffen hoe prachtig onze planeet is. Zulke enorme gebieden vol met wildernis, waar je waarschijnlijk oneindig veel prachtige National Geographic foto's kunt schieten of Wereld Natuurfonds reclames kunt opnemen. Gebieden vol schitterende flora en fauna, waar wij als mensen eigenlijk helemaal niets te zoeken hebben.

Niet veel later kwamen we in het luchtruim van de Verenigde Staten van Amerika, om precies te zijn boven de staat Washington. Met the Pacific (dat klinkt toch veel stoerder dan de "Grote oceaan" of "Stille oceaan"?) nog achter de horizon, bracht de route ons langs Mount Shasta in het noorden van Californië. Een enorme einzelganger in het verder relatief vlakke landschap. Van dit landschap was dan ook niets te zien, maar de berg piekte prachtig besneeuwd boven de wolken uit.


Mount Shasta, bron: USGS. Een beetje jammer dat de eerste foto van het verslag niet van mijzelf is, maar ik wilde jullie deze prachtige berg niet laten missen!

Een paar uur later verdwenen de wolken en kwam de baai van San Francisco tevoorschijn, beter bekend als The Bay Area. Het zal met de wind te maken hebben gehad, maar de piloot gaf ons na 11 uur braaf in een stoel zitten een beloning: een ererondje om de baai! Via de oostkant van de baai vlogen we helemaal tot in het meest zuidelijke puntje, waarna we langs de westkant van de baai naar SF afdaalden. Helaas zat ik wel aan de verkeerde kant van het vliegtuig om de stad en de Golden Gate te zien liggen, maar hé, ik ben hier twee weken! Dat komt vast goed!

SFO
Nadat Silicon Valley onder me door geschoten was, raakte het rubber het asfalt. Met ferme kracht protesteerden de motoren tegen de immer voortgaande beweging. En met succes. Het vliegtuig kwam tot stilstand, applaus klonk uit de cabine. De piloot parkeerde het vliegtuig bij de internationale terminal van San Francisco International Airport, beter bekend als SFO. Onderstaande foto heb ik uiteraard niet zelf gemaakt, omdat ik overdag landde. Maar omdat hij zo prachtig is, wilde ik hem jullie niet onthouden!


Terminal SFO

Ik neem u even mee langs SFO. SFO bestaat uit 4 terminals op alle windrichtingen, verbonden met de zogenaamde AirTrain (plaatje!). Helemaal achteraan op de foto ligt een driehoekige terminal. Dit is terminal 2, vroeger bekend als de Central Terminal. Deze terminal was vroeger de internationale terminal en nu gesloten voor grootschalige renovatie. Aan weerszijden bevinden zich terminal 1 en 3 (of South en North). In 2000 is vóór het geheel de nieuwe internationale terminal geopend. Vanwege ruimtegebrek werd de terminal bóven de bestaande toegangswegen gebouwd. Het gevolg was dat de terminal zijn eigen op- en afritten van de snelweg nodig had. Dit is 's werelds grootste gebouw op schokdempers (zoals zoveel gebouwen in SF trouwens!), om een aardbeving zoveel mogelijk op te vangen. Zes van de gates zijn zelfs speciaal geschikt voor de Airbus A380. Tijdens de hoogtijdagen van de InternetBubble was dit zelfs het zesde vliegveld ter wereld. Anno 2010 komt het niet eens meer in de top 20 voor. Als bezoeker vanuit Nederland had ik niks in de andere terminals te zoeken en leek het vliegveld voor mij helemaal niet zo groot als ik het me voor had gesteld.

Na een korte wandeling vanaf de slurf kwam ik aan bij de douane. Hier zag ik het meest tegenop van de hele reis. Thuis had ik al een aantal papieren ingevuld (ESTA) en betaald. Nee ik zou geen drugs gaan gebruiken, niet illegaal werken, geen terroristische aanslagen plegen en nee ook niet voorbereiden. Ook in het vliegtuig moest nog een formulier ingevuld worden over wat ik allemaal meebracht. De douane beambten schijnen getraind te worden om eikels te zijn. Dus ik leg mijn papieren neer en zeg gedag. Hij kijkt me aan met een blik van: "Ja en wat moet IK daarmee?". Vervolgens een heel vragenvuur wat ik daar kwam doen, waar ik logeerde, wat Peter dan studeerde en wat ik zelf eigenlijk studeerde, of ik van plan was drugs te gebruiken, etc. Alle vingerafdrukken en een foto verder mocht ik doorlopen. Koffer draaide door de wachttijd al op de band en dus stond ik even later met mijn spullen buiten.

Nadat ik Peter ontmoet had reisden we samen met de metro (BART) naar Berkeley. Over de BART ga ik later nog wel het één en ander vertellen, maar ik heb u volgens mij voor één dag wel weer genoeg met Transport & Planning lastig gevallen.

Berkeley

Toen we in Berkeley uit de BART kwamen was ik, tja, toch wel redelijk geschokt. Natuurlijk wist ik dat San Francisco de bakermat van de Flower Power was. Natuurlijk wist ik dat je als je naar San Francisco ging je zeker een bloem in je haar moest hebben. Maar dat was toch wel voorbij? Nou.. ja en nee. De Flower Power van vroeger is heus wel weg. Maar er lopen nog steeds veel hippies en zwervers rond en vooral veel uit een grijs gebied ergens tussen hippies en zwervers. Voor de zwervers is het met name het gebrek aan mentale gezondheidszorg, waardoor ze nogal snel op straat terecht komen. Terwijl de hippies juist bewust ervoor kiezen om de burgermaatschappij aan zich voorbij te laten gaan. Vechtend tegen materialisme en kapitalisme leven ze een leven vol drugs, muziek en kleur. Althans, zo klinkt het ideaalbeeld. In werkelijkheid houden ze vooral hun hand op. Oh zo onafhankelijk willen leven, maar wel profiteren van hardwerkende burgers. In een Berkeley op de dag na kerst - en dus zonder studenten - vielen ze extra op. Overal liepen malloten. Waar was ik terecht gekomen?

Na een tochtje met de koffer bergopwaarts kwamen we uiteindelijk aan bij het huis waar Peter verblijft.


Huis van Peter in Berkeley (foto Peter)

Een gigantisch huis, waar hij op dat moment alleen verbleef. Lekker Amerikaans met een grote brede trap in de gang. Hij deelt het huis met zo'n 20 andere studenten. Afgezien van de af en toe verschrikkelijke geur een prima huis om een half jaar te verblijven. Na de lange reis plofte ik neer op een stoel en bleef daar lekker zitten tot we genoeg moed verzameld hadden om de deur weer uit te gaan. We liepen een rondje over de campus van Berkeley. Voor iemand die alleen Nederlandse campussen gewend is, is dat wel even wennen. Goed onderhouden en mooie statige gebouwen. Toch houd ik het qua beschrijving daar even bij, omdat we er later nog genoeg bij daglicht geweest zijn en ik daar ook foto's van heb. We haalden burrito's en aten ze thuis voor de tv op. Om een uur of negen gingen bij mij echt de lichten uit na zo'n lange dag en was het bedtijd. Morgen voor het eerst boven de grond in SF!


Lees verder: Dag 1: Summer of Love, Haight-Ashbury, Golden Gate Park en SFMOMA